Landelijk kennisnetwerk van houders van boerderijdieren

Duroc varken

Duroc varken
Wetenschappers doen veel onderzoek naar de genetische eigenschappen van varkens. Hun speciale belangstelling gaat daarbij uit naar het Duroc varken, vooral omdat het zo anders is dan andere Europese rassen. De Duroc is eigenlijk van alles wat: een beetje Chinees, een beetje Europees en een beetje Noordamerikaans.
 
De meeste commerciële westerse varkensrassen hebben voor een deel een Chinese achtergrond, de Duroc dus ook. Chinese varkens zijn mogelijk indirect van invloed geweest op de Duroc, bijvoorbeeld via Britse varkens. De Duroc verschilt wel van andere Europese rassen doordat er verwantschap is aangetoond met Noordamerikaanse rassen. De Noordamerikaanse fokkers, die in de 19e en vroeg-20e eeuw de Duroc creëerden uit lokaal aanwezige varkens, droegen onbewust bij aan de unieke eigenschappen van dit ras. Die bijzondere kenmerken waren mogelijk het gevolg van invloeden van elders, vermoedelijk uit Spanje. Het is bekend dat de Spanjaarden en de Portugezen altijd wel wat varkens meenamen als ze de oceaan overstaken. Mogelijk hebben ook Creoolse varkens bijgedragen aan de ontwikkeling van de Duroc.
 

varkens het goede leven van

 

Genetisch gezien is er moeilijk een vinger achter te krijgen. Dat komt doordat fokkers de neiging hebben om van alles te mengen, en veel van die menging heeft ook plaatsgevonden voordat de officiële rassen tot stand kwamen. De komende jaren wordt het onderzoek naar de oorsprong van de verschillende varkensrassen, waaronder de Duroc, voortgezet.
 
De Duroc heeft zich in elk geval ontwikkeld tot een sterk varken, mede dankzij kruisingen met de Jersey Red. Ze groeien snel en beschikken over een stevige spiermassa. In 1893 had Chicago op de wereldtentoonstelling de primeur van de eerste Duroc varkensshow. Het was het begin van een succesvolle geschiedenis die in Amerika tot op de dag van vandaag voortduurt. Alle veranderingen in de varkensindustrie heeft de Duroc glansrijk doorstaan. 
 
De raszuivere Duroc blijft gewild als verbeteraar van andere rassen. Het varken is vanwege z’n rustige en gemoedelijke karakter en z’n hoge weerstand tegen ziekten bovendien zeer op z’n plek in de extensieve houderij. Ze zijn erg geschikt als buitenvarkens. Vandaar dat dit ras de laatste tijd hier en daar op Nederlandse bodem kan worden aangetroffen. Het kan gaan om Amerikaanse, maar ook om Deense of Engelse varkens. In de Deense Durocs zit een enorme groeikracht, ze komen een kilo per dag aan. De Britten hebben eveneens een eigen Duroc, die meestal buiten wordt gehouden. Daarmee bedienen ze een nichemarkt. Het vlees is veel roder dan het varkensvlees dat we gewend zijn en is zacht van smaak.
 
Duroc-varkens zijn breed gebouwd, gespierd, hebben een gemiddelde lengte en niet al te grote oren. De vacht beschermt de Duroc tegen koude en natte winters. Voor de zomer raken ze in de rui. Dan blijft er niet veel meer dan een kaal varken over. In de herfst keert de vacht weer terug.  Opvallend is de roodbruine kleur. Ze komen ook in lichtere en nog veel donkerder tinten voor. Ondanks hun snelle groei, wordt de Duroc niet extreem groot. De zeug is gemiddeld 82 centimeter hoog en weegt 320 kilo, de beer wordt niet veel groter dan 90 centimeter en heeft een gewicht van zo’n 400 kilo. De zeug staat bekend om haar zorgzaamheid. Ze brengt per worp tien tot twaalf biggen ter wereld.

Terug naar:

Bezoek ook onze Boekenpagina, klik hier