Landelijk kennisnetwerk van houders van boerderijdieren

Taal van runderen

Elke koe heeft een eigen stemgeluid, waarmee ze emoties kan uiten. Dat blijkt uit onderzoek naar de geluiden van koeien in positieve en negatieve omstandigheden, zoals wachten op voer, afzondering van de kudde, hitte en kou.

Een analyse van alle stemgeluiden laat zien dat elke koe een eigen stem heeft, die hoogstwaarschijnlijk ook door andere koeien wordt herkend. Ze uiten daarmee hun eigen individuele identiteit.

Het onderzoek bevestigt dat koeien niet alleen worden gestuurd door kuddegedrag. Ze laten zich in de kudde ook als individu gelden. Daarom is het ook belangrijk dat de kudde niet te groot wordt. Elk individu moet zich nog wel verstaanbaar kunnen maken. Runderen kunnen ongeveer vijftig tot zeventig andere individuen herkennen. Bij groepen die groter zijn, raken ze het overzicht kwijt. Om koeien met elkaar te kunnen laten communiceren zal een stal  met meer dan 70 koeien moeten worden opgedeeld in groepen.

Behalve met hun stem communiceren koeien ook met hun lichaam. De staarthouding kan bij runderen veel zeggen over hoe de dieren zich voelen. Een staart die losjes omlaag hangt, wijst op een tevreden, ontspannen koe. Dit is de normale staarthouding.
Een vrolijke of speelse koe draagt haar staart met een buiging of knik erin. Is de koe echt door het dolle, dan springt zij rond met een staart die ver van het lichaam afstaat, van horizontaal naar achteren tot als een vlaggenstok naar boven.

Koeien die bang zijn, klemmen net als honden hun staart tussen de achterpoten. Hetzelfde doen ze als ze ziek zijn. Een boze koe houdt haar staart juist een stukje van het lichaam af. Een koeienstaart die ietsje opzij gehouden wordt, waardoor de geslachtsdelen van de koe goed te zien zijn, duidt op tochtigheid (bronstigheid) van de koe.

Gerelateerde onderwerpen:

Terug naar:

Bezoek ook onze Boekenpagina, klik hier