Landelijk kennisnetwerk van houders van boerderijdieren

Romaanse gans

Romaanse gans

Romaanse ganzen - of beter: Romeinse ganzen - zouden een heldenrol hebben vervuld bij de belegering van de stad Rome door de Galliërs. Het verhaal gaat dat ze in het holst van de nacht de slapende Romeinse soldaten met luid gegak wakker maakten en zo de burcht op de heuvel van de Capitolijn uit handen van de vijand hielden. Deze historische gebeurtenis bezorgde de ganzen eeuwige roem.

Nog altijd dragen de Romeinen jaarlijks een gans in een draagstoel om de tempel van de godin Juno, de plek waar Marcus Manlius ooit woonde, de bekende verdediger van de heuvel Capitolinus tijdens de inval van de Galliërs in 390 v.Chr. Daar schreven de ''ganzen van Juno'' immers geschiedenis. Zij werden in de burcht op de heuvel gehouden voor de erediensten van de heerseres van de hemelen, godin van het huwelijk. Maar toen de Galliërs naderden, bleken ze hun aardse taak niet te verwaarlozen. In het holst van de nacht wekten ze Marcus Manlius en zijn mannen, precies op het moment dat de vijand in aantocht was. Hun luid gegak en geklepper met de vleugels zorgden ervoor dat de Galliërs na hun aanval op de stad Rome niet ook nog de burcht in handen kregen.
 
Heilige ganzen
Vele bronnen maken melding van deze legendarische heldendaad. Dat de ganzen in dat oorlogsjaar nog in leven waren, was geen wonder: ze hadden het te danken aan hun heilige status. Die weerhield de hongerige soldaten er wel van ze op te eten: als ze al werden gedood, dan alleen om Juno te eren. 
Waarom de Romeinen voor dit offer ganzen gebruikten? Waarschijnlijk juist vanwege hun waakzaamheid. Deze eigenschap paste goed bij de godin. De Romeinen kenden Juno immers voorspellende krachten toe. Elk jaar werd in juni ter ere van haar een groot feest gevierd op het Capitool, de burcht van Rome. Zij werd dan aangeroepen onder de naam van Juno Moneta, waarbij Moneto staat voor "de waarschuwende". 
 
Maar de relatie tussen Juno en de ganzen kan ook te maken hebben met haar betekenis op het gebied van de liefde en opoffering. Waar kan een godin van het huwelijk beter mee worden geassocieerd dan met een diersoort, waarvan het mannetje en het vrouwtje vaak hun hele leven bij elkaar blijven? Niet alleen in het oude Rome, maar ook in China was de gans van oudsher synoniem met echtelijke trouw.
 
Een van de oudste ganzenrassen
Op allerlei afbeeldingen van het verhaal over de Romeinen die op een van de zeven heuvelen rond de oude stad de Galliërs van zich afsloegen, staan witte ganzen afgebeeld. Hoewel er geen enkel bewijs is dat de huidige Romeinse of Romaanse ganzen, afstammen van hun soortgenoten die ruim tweeduizend jaar geleden geschiedenis schreven door slapende Romeinse soldaten met luid gegak wakker maakten en zo de burcht op de heuvel van de Capitolijn uit handen van de vijand te houden, leggen zowel Engelstalige als Nederlandse bronnen een duidelijke link.  De Romeinse gans - ook wel Romaanse gans genoemd – zou tot een van de oudste ganzenrassen behoren.
 
Zwarte zee
Aannemelijker is echter dat de huidige Romeinse ganzen verwant zijn aan de ganzen die hun oorsprong vinden aan de Zwarte Zee, in het stroomgebied van de Danube. Ze lijken in elk geval sterk op de Sebastepol ganzen die daar ook vandaan komen, hebben ongeveer hetzelfde gewicht (4,5 tot 5,5 kilo), en in plaats van krulveren dragen sommige Romeinse ganzen een klein kuifje op de kop. ‘’Tufted’’ wordt deze variant genoemd.

Het zijn prettige dieren om te houden. Gewoon voor het plezier. Ze beschikken over het algemeen over een vriendelijk karakter en zijn daardoor geschikt voor beginners. Bovendien leggen ze jaarlijks tussen de veertig en zestig eieren. De kuikens die uitkomen, hebben als groot voordeel dat de mannetjes en vrouwtjes duidelijk van elkaar zijn te onderscheiden. Jammer genoeg zijn er niet veel Romeinse ganzen beschikbaar. Wereldwijd behoren ze tot de zeldzame ganzenrassen.

Heb je zelf ganzen en heb je hier een vraag over? Stel ze in de vraagbaak

Terug naar:

Bezoek ook onze Boekenpagina, klik hier