Landelijk kennisnetwerk van houders van boerderijdieren

PPID of ziekte van Cushing

Ziekte van Cushing PPID

PPID betekent Pituitary Pars Intermedia Dysfunction. ‘Pituitary gland’ is de Engelse naam voor hypofyse oftewel hersenaanhangsel. Dit is een kleine klier die onder aan de hersenen hangt. Bij PPID is een gedeelte van de hypofyse -de pars intermedia- ontregeld.
PPID is de correcte naam voor ‘de ziekte van Cushing’ bij het paard.

PPID kan zich uiten in hoefbevangenheid. Onderzoek heeft aangetoond dat 69% van de hoefbevangen paarden PPID onder de leden heeft.
Hoefbevangenheid (laminitis) is een ernstige, veel voorkomende en pijnlijke aandoening die vaak bij PPID voorkomt. Dikwijls zijn groeiringen op de hoeven te zien die wijzen op meerdere perioden van  hoefbevangenheid. Hoefbevangenheid kan zich als volgt uiten:

  •     'Trippelen' of zeer voorzichtig lopen ('op eieren')
  •     Gewicht verplaatsen naar hun achterbenen
  •     Veel liggen
  •     Warme hoeven en een duidelijk voelbaar kloppend bloedvat in de kootholte
  •     Op röntgenfoto's zien we nog wel eens het 'zakken' en 'kantelen' van het hoefbeen
  •     Permanente pijn, waarbij in veel gevallen euthanasie de enige oplossing is

Ander symptoom is een verandering van de vacht. Vachtveranderingen kunnen variëren van milde veranderingen van het verharen tot een te volle, lange en krullerige vacht (hirsutisme). Sommige experts zijn van mening dat hirsutisme het meest betrouwbare ziekteverschijnsel is dat op de aanwezigheid van PPID duidt, terwijl niet ieder paard dit beeld laat zien (vooral niet in een vroeg stadium). In het vroege stadium zien we vaker lokaal plukjes van langere haren.

Ook de lichaamsbouw van het paard verandert als gevolg van PPID. Zo kan op afwijkende plaatsen vetstaping optreden. Een kenmerkende plek is boven de ogen. Ook ziet men vaak spierverlies waarbij vaak de bespiering van de bovenlijn zichtbaar is afgenomen Wanneer de buikspieren afnemen, dan kan men een 'hangbuik' waarnemen.

Overige ziekteverschijnselen
Over het algemeen zijn de eerste verschijnselen van PPID lusteloosheid en verminderd presteren. Abnormaal zweten is vaak te zien rond de nek en de schouders. Mogelijk speelt de dikke vacht hierbij een rol. Veel drinken en veel plassen. Men kan dit vaak zien aan de aanwezigheid van een natte box Gedaalde weerstand. Dit uit zich in herhaalde infecties en vertraagde wondgenezing. Een voorbeeld van zo’n infectie is een bijholte ontsteking Moeilijk drachtig worden. Spontane melkgift. Epilepsie en blindheid worden in zeldzame gevallen waargenomen.

Behandeling van PPID
PPID is een aandoening die te behandelen is en de prognose is in de meeste gevallen goed. Dat is dus goed nieuws! Het vroegtijdig diagnostiseren van PPID bij uw paard zal helpen om allerlei bijkomende ziekteverschijnselen te voorkomen. Hoewel een paard met PPID niet echt te genezen is, zorgt een goede behandeling en verzorging er meestal voor dat uw paard vrolijk, fit en in goede conditie blijft.

Sinds kort is er een middel voor de behandeling van PPID bij paarden geregistreerd, onder de naam Prascend. Prascend hoeft slechts eenmaal daags gegeven worden. De meeste paarden verdragen dit middel goed. IHet duurt vaak een tijdje voordat het effect van de behandeling zichtbaar is en het paard weer terugkeert naar zijn normale uiterlijk en gedrag. Bij de meeste paarden treedt verbetering op tussen 6 -12 weken na het starten van de behandeling.

Bron: www.ppidbijpaarden.nl

Gerelateerde onderwerpen:

Terug naar:

Bezoek ook onze Boekenpagina, klik hier