Landelijk kennisnetwerk van houders van boerderijdieren

Lichaamstaal

Lichaamstaal paarden

Steeds vaker hebben paardenmensen het over ‘paardentaal’ en natuurlijke dominantieverhoudingen tussen paarden in het wild. Paardentaal verwijst naar de manier waarop paarden onderling communiceren. De meeste mensen denken dan aan lichaamshoudingen, maar in feite is de taal veel uitgebreider: het gaat ook om geuren, geluiden, ruimtelijke posities en aanrakingen. De manier waarop paarden met elkaar communiceren kan soms heel spectaculair zijn. Het is dan niet zo moeilijk om te begrijpen waar ze mee bezig zijn. Hengsten die met elkaar vechten of het gedrag en de houding van een hengst en een merrie voorafgaand aan de dekking – daar kunnen geen misverstanden over bestaan. Maar meestal gaat het om subtiele signalen, zo subtiel dat wij mensen ze niet eens kunnen waarnemen. Zo kan de minste of geringste beweging die we maken voor het paard al aanleiding zijn om te reageren. De kennis van paardentaal is niet aangeboren. Paarden moeten zich die taal eigen maken via een leerproces.

Terug naar:

Bezoek ook onze Boekenpagina, klik hier