Landelijk kennisnetwerk van houders van boerderijdieren

Gedrag van paarden

Paarden zijn hiërarchisch ingestelde kuddedieren; ze hebben gezelschap van soortgenoten en een duidelijke leider nodig. Onderling - en ook naar mensen toe - tonen ze allerlei vormen van communicatie. Paarden staan ook bekend om hun innige vriendschapsbanden. Maar van nature zijn het wel prooidieren - de reden waarom ze nogal schrikachtig van aard zijn.

Klik hier voor de glossy Paard en Welzijn
 


Wil je weten waar je op moet letten bij je paarden? Lees dan het boek ''Paardsignalen'' van Menke Steenbergen en Jan Hulsen. Aanbevolen door de redactie van Levende Have. Te koop bij bol.com.


Paarden zijn het liefst zo'n zestig procent van hun tijd bezig met grazen en stappen. Wanneer paarden onvoldoende de gelegenheid hebben hun natuurlijke gedrag te vertonen, kunnen er allerlei afwijkingen optreden, zoals stalondeugden, verzet, onrust, nervositeit of passiviteit.

Tastharen bij paarden
Paarden hebben rond hun neus en ogen tastharen. Het zijn een soort voelsprieten. Die helpen het paard bij het verkennen van de omgeving en het zoeken van voedsel. Paarden kunnen heel goed in de verte kijken, maar door de stand van hun ogen kunnen ze niet pal onder hun neus kijken. Dankzij hun tastharen kunnen ze ook voorkomen dat ze zich ergens tegen stoten en er een wondje ontstaat aan hun hoofd.
Het afscheren van tastharen wordt gezien als een aantasting van het welzijn van het paard.

Soorten gedrag van paarden:

Terug naar: