Landelijk kennisnetwerk van houders van boerderijdieren

Regelgeving diergeneesmiddelen

Regelgeving diergeneesmiddelen

Het Nederlandse Diergeneesmiddelenbesluit en de Diergeneesmiddelenregeling vallen onder de Europese regels voor diergeneesmiddelen. Volgens die regels kunnen  geneesmiddelen voor voedselproducerende dieren uitsluitend via een recept van de dierenarts worden verkregen.

In 2008 is een aantal voorheen vrij verkrijgbare middelen receptplichtig geworden. Het gaat hierbij om anti-wormmiddelen, middelen tegen parasieten, huidinfecties en schimmels, pijnstillers en kalmeringsmiddelen (sederingsmiddelen). De nieuwe maatregel geldt alleen voor landbouwhuisdieren: runderen, geiten, schapen, pluimvee, paarden en varkens (en dus niet voor huisdieren als katten en honden).

Met de nieuwe maatregel is er een nieuwe categorie diergeneesmiddelen bijgekomen: de zogenoemde URA-middelen (URA staat voor ‘Uitsluitend op Recept Afleveren’). Tussenkomst van een dierenarts bij het verstrekken van dergelijke middelen is voortaan verplicht, want hij moet het recept uitschrijven.

Goede Veterinaire Praktijk
Voor het verkrijgen van een recept voor de URA-categorie geneesmiddelen is het (in de regel) niet nodig dat de dierenarts voor consult langskomt bij de individuele dieren. Wel wordt hij geacht een diagnose te stellen en dus de dieren waarvoor de middelen bedoeld zijn, te kennen (zie voor een Goede Veterinaire Praktijk onderstaand artikel uit het Tijdschrift voor Diergeneeskunde ''Antiparasitaire middelen''). In veel gevallen – bijvoorbeeld bij ontwormingsmiddelen – kan de dierenarts een recept uitschrijven voor alle dieren van de dierhouder tegelijk, en dat voor een heel jaar. Dit scheelt receptkosten (zo’n 5 tot 15 euro per recept, afhankelijk van wat de dierenarts berekent).

Verkoop door andere partijen
De dierhouder kan ook merkvoorkeuren doorgeven aan de dierenarts. De dierenarts kan de dierhouder niet verplichten de middelen bij de dierenartspraktijk af te nemen. Hij is dus wel de voorschrijver, maar niet automatisch ook de verkoper van het voorgeschreven middel. Ook een erkende handelaar mag het betreffende middel leveren, nadat de dierhouder het recept van de dierenarts heeft afgegeven bij de handelaar. Een erkende handelaar kan bijvoorbeeld een dierenspeciaalzaak, verzendhuis of boerenwinkel zijn, als het bedrijf maar erkend vergunninghouder is voor het afleveren van URA-diergeneesmiddelen.

URA-middelen kunnen uiteraard ook worden gekocht bij de eigen dierenarts. In dat geval bespaart men de kosten van een recept.

Er bestaan nu vier categorieën diergeneesmiddelen:

  • UDD: uitsluitend door de dierenarts toe te dienen
  • UDA: uitsluitend door de dierenarts of apotheker af te leveren, toediening door de veehouder/dierverzorger
  • URA: uitsluitend op recept van de dierenarts, te verkrijgen bij dierenarts, apotheker of erkende handelaar, toediening door de veehouder/dierverzorger
  • VRIJ: geen recept nodig, te verkrijgen bij dierenarts, apotheker of erkende handelaar, toediening door de veehouder/dierverzorger

Zie ook Levende Have, juni 2008: Vrije pillen op recept.

Overige (algemene) regelgeving:

Terug naar:

Lekker winkelen zonder zorgen - Gratis verzending en retour