Kleine zorgboeren zien op tegen verplicht keurmerk

Geplaatst door: Van t Land op: 14 Okt 2010 - 1:37pm

Dossier: Zorgboerderijen

Is er nog toekomst voor de kleine zorgboer als het bezit van een kwaliteitskeurmerk verplicht wordt? Sommige zorgboeren menen van niet, andere zijn positiever. Hun dilemma’s zijn de inzet van de rubriek Tweestrijd in het nieuwe nummer van Levende Have, dat deze week verschijnt.

Vrijwillig kwaliteitssysteem
Enkele recente misstanden op zorgboerderijen verhevigen de roep bij de roep bij overheid, zorgverzekeraars, inspectie en koepelorganisaties om een verplicht keurmerk voor zorgboerderijen. Veel kleinere zorgboerderijen zitten daar niet op te wachten. Te duur, te tijdrovend en te weinig flexibel: zo zien zij het werken volgens het bestaande, vrijwillige kwaliteitssysteem voor zorgboeren. Het aantal kleine zorgboeren dat het bijbehorende kwaliteitskeurmerk bezit, is dan ook op één hand te tellen. Wie als zorgboer wil overleven, zal eraan moeten geloven. Zonder keurmerk in de toekomst waarschijnlijk geen bekostiging meer door overheid en verzekeraars. Zullen de kleintjes dan afhaken?

Gemeenschapsgeld
Patrick Vinkenvleugel, eigenaar van zorgboerderij Het Liessenhuus in Breedenbroek, in ieder geval niet. Hij heeft als een van de weinige kleinschalige zorgboeren wel het keurmerk ‘Kwaliteit laat je zien’ van de Stichting Verenigde Zorgboeren. “Als je vindt dat je een serieuze beroepsgroep vertegenwoordigt, hoort dat erbij”, meent hij. “Wij maken als zorgboeren gebruik van gemeenschapsgeld. Dat moeten we goed kunnen verantwoorden, zelfs de hele kleintjes. Maar het moet allemaal niet nog ingewikkelder of bureaucratischer worden, liever iets eenvoudiger. Toch blijf ik zeker voorstander van een verplicht keurmerk voor zorgboerderijen, omdat je ermee laat zien dat je je zaken voor elkaar hebt op het gebied van kwaliteit en veiligheid.”

Keurmerk of stoppen
Een van de vele kleine zorgboeren zónder keurmerk is Klaaske Meijer, eigenaar zorgboerderij It Heechhiem in Tzum. “Wij moeten alles uit eigen portemonnee bekostigen. Honderden euro’s kost het als je keurmerktraject ingaat. Toch heb ik het wel geprobeerd, maar de werkwijze is onhaalbaar. Als ik bijvoorbeeld de erfverharding voor rolstoelers moet verbeteren, ga ik geen duur bedrijf inhuren. Wij wachten liever tot we ergens een goedkoop partijtje stenen op de kop kunnen tikken. Dat mag niet. Alles moet van tevoren met tijdslimiet op papier gezet, en alles moet precies zo verlopen.” Meijer is bang dat veel kleine zorgboeren zullen stoppen als er een verplicht keurmerk komt. Maar “voor mijzelf is stoppen geen optie, daar heb ik alleen de kinderen mee.”

Lees het hele verhaal in het oktobernummer van Levende Have.