Gronings paard
In een wereld van altijd maar sneller, hoger, beter en duurder, dreigde het Groninger paard in de tweede helft van de vorige eeuw bijna het onderspit te delven. Afgeschreven door de landbouw, kwam het ras in handen van fokkers van rijpaarden. Kruisingen met Holsteiners, Trakheners en Engelse volbloeden moesten van de harde werker een luxe paard met goede dressuur- en springkwaliteiten maken. Van de originele Groningers bleef weinig over: eind jaren zeventig telden deskundigen zo’n honderd raszuivere merries. Van zuivere hengsten ontbrak elk spoor.
Een groep liefhebbers spande zich in om het Groninger Paard te redden en anno 2005 is de toestand van het ras 'naar omstandigheden redelijk'. Ziet de populatie Groningers er goed en gezond uit, met de fokkerij gaat het wat minder. Er zijn nog altijd te weinig paarden in omloop. Het Groninger Paard is aantrekkelijk voor mensen die hobbymatig met paarden willen omgaan en die niet zoveel tijd hebben om er dagelijks mee bezig te zijn. Het grote voordeel van dit paard is dat het na een winter op stal direct weer buiten aan het werk kan.
De Groninger is een sober paard, aangepast aan het Nederlandse klimaat. Zijn temperament wordt omschreven als rustig en gewillig met een zeer goede werklust. Hij kan langdurig grote werkprestaties leveren.(1)
Terug naar:
- Paardenrassen
- Paarden: soort en geschiedenis
- Algemeen overzicht paarden
- Homepage Landelijk Kennisnetwerk Levende Have
(1) Groninger Paard, veelzijdig met een tikje adel, Levende Have juni 2005












