Hoefbevangenheid bij ezels
Veel ezels raken op enig moment in hun leven hoefbevangen. Hoefbevangenheid is een ziekte waarbij de bloedvoorziening van de ondervoet van de ezel verstoord raakt. De verstoorde doorbloeding leidt tot vochtophoping in de hoeven. Deze worden warm en als je er met een hamer zachtjes op klopt doet het pijn. Wordt het dier niet behandeld, dan leidt de vochtophoping er uiteindelijk toe dat het hoefbeen, het botje in de hoornschoen, gaat draaien en eventueel ook gaat zakken. Blijvende kreupelheid is het gevolg. (1)
Fructaangehalte
Hoefbevangenheid is een kwaal die ontstaat als een ezel teveel suiker binnen krijgt. Vooral voorjaarsgras en gras dat pas bemest is bevat veel suiker. Ook is er een samenhang tussen het tijdstip van de dag het weertype en het zogeheten fructaangehalte in het gras. Ezels zijn gevoeliger dan paarden op dit punt. Dat heeft met hun herkomst te maken. Van nature eten ze vezelrijk en suikerarm.
Vezelrijk dieet
Hoefbevangenheid kan, mits bijtijds ontdekt, goed worden behandeld. Maar het vergt wel veel geduld. De ezelhoefsmid kan heilzaam werk verrichten door de hoef geregeld te bekappen. En de ezel moet uiteraard op een vezelrijk dieet. (2) Ezels kunnen veilig grazen: vroeg in de ochtend als de temperatuur 's nachts niet onder de 5 graden Celcius is gekomen; tijdens een bewolkte dag wanneer het warmer is dan 15 graden Celcius; uitsluitend wanneer het gras genoeg water en voedingsstoffen ter beschikking heeft. (2)
(1) Hoefbevangenheid kan leiden tot permanente afwijking, Levende Have augustus 2005
(2) http://www.ezelsocieteit.nl/
(3) www.paardnatuurlijk.nl
Gerelateerde onderwerpen:
Terug naar:
- Ezelvoeding
- Gezondheid van de ezel
- Verzorging van ezels
- Algemeen overzicht ezels
- Homepage Landelijk Kennisnetwerk Levende Have












