Onze buurman moet ''cultuuromslag'' nog maken
Dossier
Onze buurman, schapenhouder (80+), is al een paar keer aan de deur geweest. Met enige schroom liet hij een artikel uit Het Schaap zien over elektronische I & R. Ook de brieven van de Dienst Regelingen had hij bij zich. Hij begreep het niet. Hij had gebeld met het LNV-loket, moest ergens een hekje intoetsen en toen was het mis gegaan.
Een beetje hulpeloos stond hij daar, aan de deur. Begrijpelijk. Hoe moet je als schapenhouder aan je burgerplicht voldoen als je geen internet hebt? Bellen? Maar hoe kun je je telefonisch aanmelden als je een gebruikerscode en een wachtwoord moet intoetsen terwijl je die niet hebt? En wat doe je als je dan ook nog eens een brief krijgt over VKI en nog weer een databank? Ja, dan raak je een keer het spoor bijster.
Al zijn papperassen van de Dienst Regelingen en een lijstje met z'n oornummers liggen inmiddels hier. Ook de brief van het Productschap over VKI *) heeft hij bij ons achtergelaten, zodat we hem kunnen aanmelden bij Infoschaap, voor het geval hij zijn schapen naar de slacht wil brengen.
Elektronische I&R is een ''cultuuromslag''
De medewerkers van de Dienst Regelingen spraken in het magazine Levende Have (augustus 2009) van een 'cultuuromslag'. En dat is het. Houders van schapen en geiten die gewend waren hun dieren een oormerk in te doen en niet meer dan dat - voor velen was dat al meer dan genoeg - moeten nu ineens een overzicht maken van alle individuele diernummers om zich vervolgens aan te melden bij Het Systeem, hetzij telefonisch, hetzij via internet, met alle nummers, gebruikerscode en wachtwoord bij de hand.
Dat blijkt voor velen net iets teveel gevraagd. Ongeveer de helft van de 40.000 houders van schapen en geiten met een UBN heeft de deadline van 1 juli 2010 gehaald. De andere helft is ergens blijven steken: de brieven van de Dienst Regelingen slingeren nog in huis rond, na een belpoging waarbij een wachtwoord van letters in cijfers moest worden omgezet heeft men voorlopig maar even de boel de boel gelaten, of de gegevens liggen bij een van de kinderen of de buren die hun hulp hebben aangeboden, maar er nog niet aan toe zijn gekomen.
Velen hebben, net als wij, een buurman, schapenhouder van 80+. Of een wat jongere kennis of vriend met geiten, die helemaal geen zin heeft in al dit gedoe en zelfs overweegt om er maar mee te stoppen. Het is lastig aan hen uit te leggen wat het voordeel is van Het Systeem, want eigenlijk hebben ze er niet zoveel aan. Het Systeem is vooral bedoeld voor de overheid die zicht wil houden op de handel en wandel van de grote schapenhouders - waar komen de dieren vandaan en waar gaan ze naar toe - om een eventuele besmettelijke dierziekte in de kiem te kunnen smoren.
Overheid kan tevreden zijn met 1,2 miljoen schapen
De 20.000 schapen- en geitenhouders die zich inmiddels wel hebben aangemeld, zijn goed voor 1,2 miljoen schapen en 465.000 geiten. De 20.000 die zich nog niet hebben aangemeld zijn goed voor zo'n 200.000 dieren. De overheid kan dus eigenlijk best tevreden zijn met het resultaat van elektronische I&R tot nu toe. Onze buurman en al die anderen die de cultuuromslag nog moeten maken, melden zich wel. Een keer. Of niet. En dan is er nog geen man overboord.
Jinke Hesterman, hoofdredacteur van Levende Have
*) Veterinaire Keten Informatie
.jpg)











